Swarnadama tehuis in Nattandiya
Via de Stichting Daya Mina sponsort een groot Nederlands ziekenhuis momenteel een bouwproject voor het Swarnadama tehuis in Nattandiya.
In dit tehuis leven 104 geestelijk gehandicapte kinderen in de leeftijd van 4 tot 40 jaar. De staf bestaat uit 15 mensen: 4 in de keuken, 4 voor het schoonmaken en onderhoud, 3 voor het wassen van de kinderen en 3 voor het vegen en 1 office manager. Zijn salaris wordt betaald door het social department en de Lions club.
De omstandigheden zijn hemeltergend.
De bewoners leven op een betrekkelijk klein terrein. Sommige ouders van de kinderen komen weleens langs om te kijken hoe het gaat, maar in alle gezinnen bestaan grote familieproblemen. De slaapzalen zijn kaal, somber en rommelig.
De bewoners zitten vrij apathisch op een rijtje langs de muren. In een aparte ruimte liggen vier zwaar gehandicapte kinderen die nooit uit bed komen.
Een meisje van 5 jaar heeft een gat in haar hart, is misvormd en is zo groot als een baby. Een ander meisje van 12 kan zelfs niet zitten door een misvorming in haar ruggengraat en krijgt alleen vloeibaar voedsel. Een kind ligt op een stalen hekwerk zonder matras omdat ze geen controle over haar blaas heeft.
Met grote regelmaat sterven er kinderen.
Het stikt er van de vliegen.
Slechts een maal per week komt er een dokter van het General Hospital in Kuliapitiya en Marawella. Soms geven de omwonenden geld of eten.
Af en toe komt er een niet-gediplomeerde verpleegster langs. Het Swarnadama home is in 1992 opgericht door de ex-journalist Sryrathna Munasingha, die getroffen werd door het leed van gehandicapten. Hij begon met vier kinderen en omdat hij geen kinderen wil weigeren is met aantal inmiddels gegroeid tot ruim honderd.
Het tehuis is grotendeels afhankelijk van giften.
Het geld, dat door het ziekenhuis ingezameld wordt, zal gebruikt worden voor de bouw van een jongensverblijf.
Totale kosten voor dit project zijn: € 5800,-