Bouw 3e verdieping 1998. Kosten: fl. 10.000,00
In 1998 is de Nederlandse Stichting Daya Mina gestart. Het eerste project dat we aannamen was een deel van de bouw ten behoeve van uitbreiding van Daya Mina. Daya Mina was in haar 8-jarig bestaan (vanaf 1990) van opvang van 4 pupillen gegroeid naar ruim 60, met een wachtlijst van ruim 80. De huidige beschikbare ruimte is daardoor te klein geworden. Met behulp van enkele consuls was in 1997 een start gemaakt met de bouw. De derde verdieping, die door ons gerealiseerd werd, wordt gebruikt als woonruimte voor de meest zelfstandige gehandicapte mensen als voorloper voor een plaats in de maatschappij. De jongeren leren hier zelfstandig binnen een kleine groep het huishouden te voeren. Ze moeten leren omgaan met situaties waarin ze zichzelf moeten leren redden zonder dat er voortdurend directe zorg aanwezig is. Pas wanneer dat goed gaat kunnen ze zelfstandig functioneren.

Bouw dak 1999. Kosten: fl. 20.000,00
De volgende fase was de bouw van het dak op het nieuwe gebouw van Daya Mina. Met extra giften van enkele fondsen en van donateurs in het kader van een verdubbelingsactie van Wilde Ganzen werd het benodigde bedrag in 1999 bijeen gebracht.

Bouw van een winkeltje 2000 Kosten: fl. 10,000,00
Een onderdeel van het onderwijs voor de bewoners van Daya Mina is het versterken van de motoriek door o.m. het borduren van kleedjes, houtsnijwerk, het maken van chutneys en jams. Op deze manier leren de kinderen ook omgaan met water, vuur etc. en leren ze om schoon en hygienisch te werken. De produkten die op deze manier worden gemaakt, wil de directie van Daya Mina gaan verkopen, zodat hiervan een gedeelte van de kosten van het tehuis gedekt kan worden. De tehuizen ontvangen namelijk ontvangen namelijk bijna geen subsidie (slechts fl. 0,15 per kind per dag) en moeten via allerlei manieren trachten geld bijeen te brengen.

Aanschaf van een vervangende bus 2001. Kosten: fl. 30.000,00
Dagelijks moet een groot deel van de pupillen, dat naar Daya Mina komt, 's ochtends van huis gehaald worden en 's middags weer worden thuisgebracht. Bij de start van het tehuis werd een tweedehands busje aangeschaft, dat in 2001 17 jaar oud was en in een slechte staat. Bovendien was het een betrekkelijk kleine bus en was door het groeiende aantal kinderen behoefte ontstaan aan een wat grotere bus. Een grotere, tweedehands bus werd in december 2001 aangeschaft.

DAYA MINA

Noodhulp na de tsunami 2005 + 2006. Bijdrage: € 4000,00
Hoewel beide tehuizen niet getroffen werden door de tsunami bleek al snel dat de gevolgen voor het hele land, dus ook voor de tehuizen, merkbaar werden in de vorm van prijsverhogingen en moeilijker te verkrijgen voedsel. Bovendien zijn de tehuizen grotendeels afhankelijk van donaties en ging veel lokale hulpverlening naar tsunami-slachtoffers.
Gevolg was, dat salarissen moeilijk op te brengen waren, waardoor leerkrachten vertrokken, er geen onderhoud aan de gebouwen uitgevoerd kon worden en in Supem Uyana er niet altijd voldoende voedsel voor de kinderen was. Het vertrek van leerkrachten betekende bovendien dat er minder handenarbeid geproduceerd werd, waardoor de verkoop van artikelen terugliep…..dus nog minder inkomsten. Besloten werd daarom dat onze stichting gedurende 2 jaar een vast bedrag storten naar Supem Uyana en Daya Mina om alles weer op de rails te krijgen en hen de gelegenheid te bieden eventueel andere bronnen van inkomsten te verwerven.